Jak wykorzystywany jest Azure w Rajdzie Polski

Inspiracją do napisania dzisiejszego wpisu jest zaczynający się w najbliższy czwartek Rajd Polski. Na jednej z podstron bloga wspominałem, że stworzyłem kawałek chmurowego oprogramowania, które w tego typu wydarzeniach jest wykorzystywane. Poniżej przedstawię wymagania dotyczące systemu oraz kilka przemyśleń jak rozwiązać zagadnienie przy pomocy komponentów dostępnych w Azure. Zanim jednak przejdziemy do szczegółów i architektury napiszę kilka słów o samym rajdzie.

W tym roku Rajd Polski organizowany jest po raz 74 i podobnie jak przed rokiem jest etapem WRC (Rajdowych Mistrzostw Świata). Historycznie jest to drugi po Monte Carlo najstarszy rajd na świecie, przy czym kilka edycji się nie odbyło z powodu wielkiego kryzysu i II wojny światowej. Jest to wydarzenie, na które corocznie przyjeżdżają tysięce kibiców z całego świata i śledzą zmagania najlepszych kierowców rajdowych.

Opis wymagań systemu

W przedstawionych wymaganiach skupię się na opisie rozwiązania dla wielu klientów. Oto podstawowe założenia:

  • Pierwszym, kluczowym elementem będzie możliwość definiowania klientów, a dla nich wydarzeń.
  • Klienci po zalogowaniu się do serwisu i stworzeniu wydarzenia mają możliwość konfiguracji stref, które to strefy mogą się wzajemnie zagnieżdżać. Przez strefę rozumiem tutaj różne obszary, w których uczestnicy wydarzenia będą się mogli poruszać. Mogą to być miejsca stojące, miejsca w pierwszym rzędzie, obszary dostępne jedynie dla obsługi, trybuny itp.
  • Każda ze stref może mieć wiele bramek wejściowych, w szczególności przy dużych wydarzeniach może to być 10-20 jednoczesnych bramek  (z różnych krańców strefy). Bramki muszą się wzajemnie informować o tym kto wszedł i wyszedł, aby nie było możliwości podania biletu „przez płot”, albo wielokrotnego użycia biletów jednorazowych.
  • System pozwala zdefiniować wiele typów biletów, które działają w różnych strefach (relacja n-m). Na przykład bilet na trybuny pozwala przejść przez jedną strefę, aby dostać się do innej, zagnieżdżonej.
  • Klient ma wreszcie możliwość wgrania biletów, które następnie będą weryfikowane przez aplikację natywną przy bramkach (desktop, mobile, tablet) z użyciem skanowania kodów kreskowych.

Zarys architektury

Do dyspozycji mamy oczywiście wszelkie komponenty Azure, ale z uwagi że będzie to usługa dostępna dla wielu potencjalnych klientów, postaram się przedstawić skalowalne i tanie rozwiązanie.

Centralnym zagadnieniem, które musimy rozwiązać jest zapewnienie komunikacji pomiędzy poszczególnymi bramkami. W moim rozwiązaniu używany jest Azure Service Bus, a konkretnie kolejki Topic/Subscription. Model ten pozwala poszczególnym bramkom zgłosić fakt wejścia osoby (na wspólny topic). Pozostałe bramki będące subskrybentami zostaną o tym fakcie poinformowane. Nasuwa się też kilka dodatkowych przemyśleń:

  • W przypadku problemów z połączeniem z Internetem aplikacja może tymczasowo przechowywać zgromadzone komunikaty, które zostaną wysłane na topic.
  • W przypadku powyższym zgłoszenia czekają w chmurze na dedykowanej dla bramki subskrypcji, można je ona pobrać gdy wróci połączenie.
  • W przypadku wyjątków komunikaty możemy ponawiać lub transakcyjnie odbierać.
  • Możemy „na zapas” zdefiniować wiele bramek. Bramki podłączone awaryjne do aplikacji (gdy na przykład przepustowość jest niewystarczająca i dostawiamy bramki) mogą dostać całą historię wejść i ją zaaplikować w parę chwil.
  • W celu optymalizacji ruchu w kolejkach i w sieci używamy SqlFilter, który sprawia, że komunikaty w subskrypcjach trafiają tylko do bramek będących w tym samym regionie. To ważne usprawnienie, które pozwoliło mi zmniejszyć ruch niemal o rząd wielkości.
  • Przy użyciu powyższej klasy możemy wreszcie opanować nasz model wielu klientów. Dla klientów premium możemy użyć kolejek w trybie Premium, z dedykowanym Message Unit(s). Dla wersji dla mniejszych klientów, współdzielonych kolejek z filtrem.
topic-subscription
Model topic-subscription

Kiedy już opanujemy zagadnienia komunikacyjne, musimy zatroszczyć się o tematykę bezpieczeństwa. Definiujemy kto i jak może wysyłać komunikaty na topic i odbierać dane z subskrypcji. W tym celu możemy wygenerować unikalny SAS (shared access signature) dla instancji naszej aplikacji. Takie podejście nie zabezpieczy nas niestety przed tym, że na topic nie trafią spreparowane wiadomości. W tym miejscu warto przyjrzeć się Azure Functions, które może zweryfikować wystawiony dla instancji „token” i w jej imieniu wysłać zaufaną wiadomość do topic’a. Wyzwalaczem dla funkcji będzie oczywiście żądanie POST przez HTTPS.

Zarządzenie konfiguracją i przechowywanie danych historycznych

Jak już wcześniej zasygnalizowałem, aplikacja wymaga części frontendowej. W tym celu tworzymy prostą aplikację działającą na AppService. Dodatkowo musimy zaimlementować API, które posłuży nam do pobierania konfiguracji, tutaj znów możemy posłużyć się Azure Functions.

Dane konfiguracji mogą być przechowywane np w bazie SQL, ja natomiast preferuję Azure Table Storage. Podejście takie zapewnia nam bardzo niski koszt rozwiązania, jak również dobre skalowanie. Możemy tworzyć wiele kont magazynu i balansować obciążenie w zależności od wymagań klientów. Z kolei dzięki Azure Functions możemy uniknąć bezpośredniego dostępu aplikacji do danych konfiguracyjnych. Myślę, że na podstawie samych wymagań z pierwszego paragrafu da się również dość łatwo zdefiniować model danych.

Sprytnym sposobem na opanowanie tematu logowania jest stworzenie dodatkowej subskrypcji w kolejce, która bez filtra loguje wszystkie wejścia (znów do Table Storage). Oczywiście komunikat wyzwala kolejną Azure Functions (logger). Można się łatwo domyślić, że to jeden z moich ulubionych komponentów Azure.

Zebrane dane mogą być następnie przedstawiane w postaci przystępnych wykresów w PowerBI. W moim przypadku są to raporty online, które pozwalają na żywo obserwować ruch na bramkach. Szczególnie przydatne dla organizatorów są raporty obrazujące ilość osób w strefach (względy bezpieczeństwa). Raporty pozwalają również analizować pełne statystki po wydarzeniu.

Całość rozwiązania dopełnia Application Insights (logowanie aplikacyjne z kodu) oraz katalog użytkowników (np Azure AD). Dodatkowo najnudniejsza część, czyli aplikacja na bramkach, która skanuje kody i wysyła/odbiera komunikaty dotyczące wejść.

Podsumowanie

Całość opisanej architektury przedstawiona jest na poniższym diagramie:

system architecture

Użyte komponenty dają się łatwo skalować, a przy dobrze zdefiniowanym „Infrastructure as Code” możemy nasze środowisko szybko tworzyć i likwidować (pozostawiając dane). Do tego typu zadań idealnie nadają się szablony ARM, których przykłady można znaleźć na Azure Quickstart Templates.

Koszty rozwiązania też są satysfakcjonujące. Większość komponentów rozliczana jest w modelu czasowym, albo jak w Azure Functions, za poszczególne wywołania. Uruchomienie rozwiązania na potrzeby czterodniowego rajdu nie kosztuje więcej niż solidny posiłek w Warszawie, głównie przez opłaty ServiceBus. Mając na uwadze obsługę tysięcy osób i miliona komunikatów dziennie, cena wydaje się być mimo wszystko całkiem niezła.

Nie pozostaje mi nic innego jak oficjalnie zaprosić Cię na Rajd Polski. Impreza dostarcza wielu emocji, a wakacyjno-rajdowa atmosfera Mikołajek jest naprawdę świetna. Daj proszę znać, czy podobał Ci się mój wpis, lub jeśli masz ochotę porozmawiać przy kawie w Mikołajkach w najbliższy weekend!

Photo via Visualhunt.com

4 thoughts on “Jak wykorzystywany jest Azure w Rajdzie Polski

  1. Dobre! Do Mikołajek teraz co prawda nie dam rady się wybrać, ale jeśli kiedyś będę miał okazję być na Rajdzie Polski to wchodzenie przez bramki będzie zupełnie nowym rodzajem doświadczenia. No i oczywiście Azure Functions ♥
    🙂

    1. Jak nie w Mikołajkach, to może da się podejrzeć system w innych miejscach. W zeszłym roku był też na Mistrzostwach Europy w Rzeszowie, pewnie w tym roku będzie podobnie 😉

  2. Bardzo fajny wpis 🙂 Czy ServiceBus oprócz ułatwienia samej implementacji(poprzez topics) dał Ci jeszcze jakieś bonusy do tego rozwiązania? Czemu np. nie Queue albo Event Hub i trigger na Azure Functions? Tutaj krytycznym wymogiem była transakcyjność i stąd ten wybór?

    1. Masz rację, decyzja odnośnie użycia Topic/Subscription wynikała z czystej wygody, ale z drugiej strony po to właśnie jest ten model, by rozsyłać wiadomości do zainteresowanych. W czasach, kiedy zaczynałem tworzyć system, nie było jeszcze Azure Functions, stąd centralna część była właśnie na kolejkach. Może teraz zrobiłbym to inaczej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *